R&D · Hardware + software · Bachelorproef 2025–2026

Vespa
Track.

Een drone die zélf op zoek gaat naar het nest van de Aziatische hoornaar — door het signaal van één gemerkte hoornaar te volgen, en het nest daarna met een warmtecamera te bevestigen.

Status
Werkend prototype, getest in het veld
Context
Bachelorproef Multimedia & Creatieve Technologie, Erasmushogeschool Brussel
Periode
September 2025 – augustus 2026
Onze rol
Alles: onderzoek, drone bouwen, elektronica, software, interface
Het VespaTrack-prototype op een weide, met bijenkasten op de achtergrond
Prototype op locatie · bijenkasten op de achtergrond
21
Zoekvluchten
Over 11 meetdagen in open terrein
4,4 m
Beste eindresultaat
Afstand tussen gevonden positie en het echte baken
Getest met eindgebruikers
Professionele hoornaarverdelgers

Een onzichtbare
vijand.

Het moeilijke is niet de hoornaar vangen. Het moeilijke is haar nest vinden.

De Aziatische hoornaar verspreidt zich sinds 2016 razendsnel door België. Ze jaagt op honingbijen aan de ingang van de kast, verstoort de natuur en is gevaarlijk voor wie allergisch is voor steken.

Bestrijden kan alleen als je het nest vindt. En net dat is het probleem: in de zomer verhuist een kolonie naar een nest 20 tot 30 meter hoog in een boomkruin, onzichtbaar achter de bladeren. Hoornaars vliegen kilometers ver van huis. De methodes van vandaag — kijken, lokpotten zetten, te voet volgen — zijn traag, vermoeiend en vragen veel ervaring.

Elke week vertraging telt. Eén onopgemerkt nest levert gemiddeld 250 nieuwe koninginnen op. Voorzichtig gerekend zijn dat het jaar erna zes nieuwe nesten.

2021

262

gevonden nesten in Vlaanderen

2022

1.450

ruim vijf keer meer

2023

6.400

de groei zet door

2024

7.655

bron: Vespa-Watch

“Het grootste knelpunt is niet het vangen van individuele hoornaars, maar het lokaliseren van hun nesten.”

Vertrekpunt van het project

Zoeken zonder te zien,
vliegen zonder piloot.

Een zender op de hoornaar

Een piepkleine zender op één gevangen hoornaar roept om de zoveel tijd zijn eigen “naam” uit. De drone luistert alleen naar die naam — al de rest in de lucht negeert ze.

De drone luistert

Een richtantenne aan boord hoort aan welke kant het signaal het sterkst is. De boordcomputer meet dat vijf keer per seconde en tekent het live op een scherm.

Zelfstandige zoekvlucht

Eén knop. De drone peilt in twaalf richtingen, vliegt een stukje die kant op om te controleren dat het signaal écht sterker wordt, vliegt dan over de bron heen en keert terug. Vóór elke stap pauzeert ze even, zodat de operator altijd kan ingrijpen.

Nest gevonden

De plek komt op de kaart, met een betrouwbaarheidsscore. Een warmtecamera toont daarna waar het nest zit: een actieve kolonie is warmer dan haar omgeving.

Imkers & vrijwilligers

De grootste groep in het veld. Simpel te bedienen, met live feedback op het scherm en de mogelijkheid om zelf te sturen.

Gemeenten, milieudiensten & brandweer

Een grotere zone in minder tijd, en locaties die meteen bruikbaar zijn voor een interventie.

Onderzoekers

Alles wordt gelogd en is exporteerbaar: vliegroute, signaal over tijd, warmtebeelden.

Van radiosignaal
tot vliegbeslissing.

Zender

De beacon

Ter grootte van een muntstuk, met een minuscule batterij. Zendt op 433 MHz — een frequentie die goed door bladeren dringt.

Ontvanger

Richtantenne

Een Yagi-antenne op de drone hoort beter in één richting dan in de andere, zoals een richtmicrofoon voor radiogolven.

Brein

Boordcomputer

Een Raspberry Pi verwerkt het signaal, beslist waarheen, stuurt de warmtecamera aan en host het dashboard.

Piloot

Vluchtcontroller

Een Pixhawk houdt de drone stabiel in de lucht en voert de opdrachten van de boordcomputer uit. De handzender houdt altijd voorrang.

Resultaat

Positie op de kaart

GPS-coördinaten met betrouwbaarheidsscore, klaar om te exporteren naar Excel.

Werkt overal, ook zonder internet

In een weide is geen wifi. Daarom zendt de drone haar eigen netwerk uit. Laptop of smartphone verbindt ermee en opent het dashboard als een gewone webpagina. Zodra de drone stroom krijgt, start alles vanzelf op — geen scherm, toetsenbord of installatie nodig.

Waarom we van aanpak veranderden

De eerste versie luisterde naar alles op de gekozen frequentie. Binnen werkte dat prima; buiten verdronk het signaal in autosleutels, weerstations en deurbellen die dezelfde band gebruiken. De tweede versie luistert enkel naar berichten met de juiste naam. Het verschil was dag en nacht — en het maakt het meteen mogelijk om later meerdere hoornaars tegelijk te volgen.

Zelf gebouwd,
tot de laatste draad.

Er bestaat geen bouwpakket voor “drone + radiotracking + zelfstandig navigeren”. Dus hebben we er zelf één samengesteld — negentien onderdelen, elk gekozen omdat het met de rest wil samenwerken.

Het toestel
  • Carbon frame van bijna een meterLicht, stijf, en na een crash snel te herstellen
  • Vier motoren op trekkrachtGebouwd om 2,2 kg rustig in de lucht te houden
  • Open-source vluchtcontrollerHoudt de drone stabiel en luistert naar de boordcomputer
  • Handzender met noodremValt het signaal weg, dan keert de drone zelf naar huis
Het zoeken
  • Een zender ter grootte van een muntRoept om de halve seconde zijn naam
  • RichtantenneHoort beter in één richting, als een richtmicrofoon
  • WarmtecameraZiet dat een nest warmer is dan de boom errond
  • GPS met kompasDrie satellietsystemen tegelijk, ook onder bomen
Het brein
  • Raspberry PiBoordcomputer én webserver in één
  • Eigen wifi-netwerkHet dashboard werkt midden in een weide
  • Offline kaartenVooraf gedownload, geen internet nodig
  • SchokdempersKlein detail, groot verschil voor de sensoren

Het operationele
hart.

Een drone die data verzamelt is waardeloos zonder een scherm dat die data leesbaar maakt voor een mens.

PythonFlaskSocket.IOMAVLinkArduPilotLeaflet

Signaal in één oogopslag

Signaalsterkte en -kwaliteit als kleurbalken, live. Geen cijfers die je moet interpreteren — je ziet meteen of je warmer of kouder wordt.

Kaart die offline werkt

Live positie van de drone en de afgelegde weg, op kaarten die vooraf gedownload zijn. Klik om een nestlocatie vast te leggen met status en notitie — het adres wordt er automatisch bij gezocht. Exporteer naar Excel of open in Google Maps.

Warmtebeeld

Live beeld van de warmtecamera, met kleurenpalet naar keuze en de laagste, gemiddelde en hoogste temperatuur in beeld.

Zoekmissie met één knop

Het scherm toont per fase wat de drone gaat doen, met een korte pauze vóór elke zet. De zoekhoogte stel je zelf in — populieren halen 30 tot 50 meter.

Zelfcontrole vóór het zoeken

De drone hangt vijf seconden stil en controleert trillingen, motorbalans en rotatie. Klopt er iets niet, dan landt ze meteen en zegt ze waarom. Vier keer weigerde ze te vertrekken — telkens bleek het toestel achteraf écht defect.

De mens houdt de controle

Schakelt de operator op de handzender van modus, dan stopt de missie onmiddellijk en blijft alles wat al gemeten is bewaard.

Niet slimmer rekenen,
maar iets anders meten.

Het meest voor de hand liggende algoritme overleefde het weiland niet. Wat we daaruit leerden, is breder dan dit project.

Het plan was simpel: stap voor stap bewegen naar waar het signaal sterker wordt, zoals je in het donker naar een geluid toe loopt. Op 2 augustus stond de drone na twee stappen op nog geen drie meter van de zender, met het sterkste signaal van de hele vlucht. En vloog toen 21 meter weg.

De oorzaak was niet wat de handboeken voorspellen. Een signaal dat zwakker wordt, vertelt je gewoon niet of je ernaast loopt of er net voorbij bent. Erger: het verschil tussen twee stappen was kleiner dan de natuurlijke schommeling van het signaal zelf. De drone stuurde op ruis. En geen enkele slimmere rekenmethode haalt informatie uit een meting die er niet in zit.

Dus veranderden we niet het algoritme, maar wat we meten. De drone vliegt nu in één vloeiende beweging dwars over de zender heen. Op het moment dat ze erover gaat, zakt het signaal plots scherp in — en dat moment is niet te missen. Daarna vliegt ze dezelfde lijn terug, zodat een eventuele vertraging in de meting zichzelf uitmiddelt. Sneller, eenvoudiger en betrouwbaarder.

Stap voor stapDoorvliegen & terugkruisen
Waarop stuurt de drone?een klein verschil tussen twee stappeneen scherpe dip bij het passeren
Duidelijk boven de ruis?neeja, ruim
Metingen per meter0,24
Weet ze of ze er voorbij is?neeja
Duur van een zoekbeurt± 70 seconden± 30 seconden

“Kijk eerst of wat je meet groter is dan je meetfout, vóór je een beter algoritme gaat zoeken.”

De les — algemener dan dit project

Gebouwd mét
verdelgers.

Het dashboard werd twee keer voorgelegd aan twee professionele verdelgers van de Aziatische hoornaar, allebei ook imker. Zonder uitleg vooraf, hardop denkend, zonder hulp als ze vastliepen. Alleen zo zie je wat een scherm uit zichzelf vertelt.

De structuur begrepen ze meteen, en het principe — sterker signaal is dichter bij het nest — leidden ze zelf af. De problemen zaten in de presentatie, niet in de functies. Bij de tweede ronde: “veel beter dan de vorige keer”, “alles in één oogopslag”.

Het scherpste inzicht kwam uit hun eigen werk: het meeste zoektijd kruipt in het telkens opnieuw bepalen van de vliegrichting van een hoornaar. De waarde zit dus niet in het vervangen van hun methode, maar in het versnellen van de traagste stap erin.

Wat ze zeiden

“Best alles op één scherm, dat je niet moet scrollen.”

Wat we deden

Het dashboard herschikt in tabbladen — de kern past nu op één scherm.

Wat ze zeiden

Afkortingen als SNR en dBm zeggen ons niets.

Wat we deden

Vakjargon vervangen door gewone woorden, ook in de statusbalk bovenaan.

Wat ze zeiden

Kleur werkt intuïtiever dan cijfers.

Wat we deden

Signaalsterkte en -kwaliteit kregen een kleurbalk, geschaald op wat écht gemeten wordt.

Wat ze zeiden

Populieren halen 30 tot 50 meter — de boomhoogte bepaalt hoe hoog je zoekt.

Wat we deden

De zoekhoogte instelbaar gemaakt vanaf het dashboard.

Wat ze zeiden

De exportknop zochten ze bij de lijst met posities, niet onder de kaart. En “Drone pad” zei niemand iets.

Wat we deden

Knop toegevoegd waar ze hem zochten; functie hernoemd naar Afgelegde weg.

Niet af, maar onderbouwd
en eerlijk over wat volgt.

Bewezen in het veld
  • Een vliegend toestel van 2,2 kg met werkend dashboard en live warmtebeeld.
  • De richting van de zender is herhaalbaar te bepalen vanuit de lucht — ook vanaf een andere plek en op een andere hoogte.
  • De drone heeft zelfstandig gezocht en een positie geregistreerd. Beste vlucht: 4,4 meter van het baken, met de heen- en terugkruising amper 20 cm uit elkaar.
  • 21 zoekvluchten over 11 meetdagen; het zoekgedrag is drie keer bijgestuurd op basis van wat de vluchten toonden.
  • Twee testrondes met professionele verdelgers, verwerkt in het ontwerp.
Nog open
  • Een richting op ±30° volstaat om te weten waar je moet zoeken, niet om een nest aan te wijzen.
  • Het signaal komt veel zwakker aan dan het zou moeten. De oorzaak zit in de antenne-opstelling, niet in de software — meteen de goedkoopste verbetering met de grootste winst.
  • De warmtecamera werkt, maar de test tegen een echt nest wacht op de late herfst, wanneer de bladeren weg zijn.
  • Geen obstakeldetectie: zelfstandig vliegen hoort voorlopig thuis in open terrein.
  • Alle metingen gebeurden bewust op het laagste zendvermogen van het baken, om op korte afstand te kunnen tunen. Het bereik op vol vermogen is nog niet gemeten.

De verrassingen zaten
in het samenspel.

Niet de losse onderdelen waren moeilijk, wel ze betrouwbaar laten samenwerken.

  1. Boordcomputer en piloot spraken in één richting

    De boordcomputer kreeg wel gegevens van de vluchtcontroller, maar kon geen opdrachten terugsturen — via geen enkele kabel of radio. We hebben het niet weggetoverd, wel omzeild met een rechtstreekse USB-verbinding. Die omweg heeft de hele veldcampagne gedragen, en staat netjes gedocumenteerd.

  2. De eerste crash

    Drie kleine fouten in bedrading en instellingen zorgden ervoor dat de drone een kanteling probeerde te corrigeren met de verkeerde motor — en dus harder kantelde. Daarna nog een maand puzzelen tot ze rotsvast bleef hangen.

  3. Naar alles luisteren werkt niet

    De eerste ontvanger hoorde alles op de gekozen frequentie. Binnen leek dat te werken; buiten viel het signaal weg tussen alle andere apparaten. Overschakelen op berichten met een eigen naam was geen optie meer, maar een noodzaak.

  4. Vier motoren, vier temperamenten

    De ene motor draaide al bij een tikje gas, de andere pas bij veertig procent. Handmatig afstellen maakte het erger. Uiteindelijk hebben we de drempel in de vluchtcontroller stap voor stap bijgesteld tot alle vier gelijk startten.

  5. Twee programma's aan één kabel

    De vluchtcontroller praat via één seriële lijn. Zodra twee onderdelen tegelijk meeluisterden, stalen ze elkaars berichten en gingen commando's verloren. Nu is er één centrale "postbode" die als enige leest en antwoorden netjes aflevert bij wie erom vroeg.

  6. Twee weken wachten op een connector van drie millimeter

    Bij hardware kost een vergeten onderdeel geen minuten maar weken. Sindsdien bestellen we reserveonderdelen mee en controleren we de volledige stuklijst vóór de eerste soldeerbout warm wordt.

Het fundament
staat.

Het toestel wordt momenteel herbouwd op basis van alles wat de eerste versie ons heeft geleerd.

VorigeSynero
VolgendeSmart Vending

Hardware, AI of onderzoek?

Iets soortgelijks
bouwen?

Stuur een bericht